Neoliberalizm

Jak powstaje kiełbasa
Polityka
Icon politics.svg
Teoria
Ćwiczyć
Filozofie
  • Elitaryzm
  • Producentizm
  • syjonizm
Warunki
Jak zwykle
Sekcje krajowe
Polityka Stanów Zjednoczonych Polityka brytyjska Polityka chińska Polityka francuska Polityka indyjska Polityka izraelska Polityka japońska Polityka Singapuru Polityka Korei Południowej
Informacje icon.svg Ten artykuł wymaga aktualizacji. Proszę o pomoc poprawiając to .
Pytanie icon.svg Informacje zawarte w tym artykule mogą być fałszywe lub niewiarygodne ze względu na niedawne (lub nie tak niedawne) wydarzenia, w tym nowe badania i nowe perspektywy.
Kiedy Friedman pisze „Niedźwiedź ze mną”, jest to poważne. To człowiek, który nie myśli o pogrążaniu czytelników w eseju porównującym okupowany Irak z wypożyczonym samochodem (bez kierownicy) czy kryzysem ukraińskim z meczem hokeja (bez sędziego) ... Od dwóch dekad, ilekroć ktokolwiek stawia wojny lub popełnienia aktów masowego mordu w dowolnym miejscu na ziemi, Friedman pojawił się wCzasyw ciągu kilku tygodni oferując wyleczenie problemu modemami i cheeseburgerami.
- Matt Taibbi na Thomas Friedman

' Neoliberalizm „odnosi się do dwóch różnych, ale powiązanych ze sobą wątków dyskursu politycznego. Jeden to ideologia zarządzania wewnętrznego, a druga to teoria stosunków międzynarodowych. Odnosi się również do niezwykle deregulowane ekonomia - ta definicja jest najczęściej używana poza domeną Stany Zjednoczone . Całkowicie bezsensownym, nieco interesującym i czysto przypadkowym podobieństwem między tymi dwoma ostatnimi formami neoliberalizmu jest to, że każda z nich była pionierem nazwani kolesie Friedman .


Neoliberalizm został pierwotnie stworzony przez Alexandra Rüstowa w 1938 roku jako trzecia droga między kapitalizmem laissez faire a socjalizmem. Neoliberalizm położył podwaliny pod Ordoliberalizm .

Zawartość

Neoliberalizm w stosunkach międzynarodowych

W dziedzinie akademickiej Stosunki międzynarodowe neoliberalizm odnosi się do szkoły najbliżej związanej z Harvardem i Princeton. Neoliberalna szkoła IR powstała w latach 70. XX wieku jako odpowiedź na hegemonię szkoły „realizmu”.

W IR „liberalizm” odnosi się do orientacji Woodrow Wilson i inne osoby, które miały nadzieję zmienić świat za pomocą wojna i organizacje międzynarodowe. Celem wczesnych liberałów był demokratyzacja i koniec wojny. Neoliberałowie przyjęli te same cele, ale odrzucili nienaukowe wnioski, które pojawiły się wcześniej. Zamiast tego neoliberałowie zdecydowali się na rygorystyczne matematyczny i naukowy techniki.

Większość analiz neoliberalnych opierała się w dużym stopniu racjonalny wybór i modele teorii gier zapożyczone w dużej mierze z neoklasycznej strony podaży Ekonomia . (Najważniejszą rzeczą łączącą zarówno krajowy neoliberalizm, jak i międzynarodowy neoliberalizm, jest silne poleganie na ekonomii aksjomatycznej.) Neoliberałowie uważają dziś, że łącząc stany razem w instytucjach może zmniejszyć szum sygnału, który uniemożliwia komunikację między nimi i może zwiększyć koszty związane z prowokacją i agresją.


Najlepsze sformułowanie neoliberalnych nadziei można znaleźć w teorii „demokratycznego pokoju”. Zgodnie z tym, żadne dwie dojrzałe demokracje nigdy nie toczyły ze sobą wojny. Dlatego promowanie liberalnej demokracji na całym świecie będzie miało efekt uboczny w postaci zmniejszenia liczby wojen. Ponieważ tętniąca życiem klasa średnia była od dawna uznawana za niezbędny warunek liberalnej demokracji, neoliberałowie skupili się na pomocy narodom w wyborze polityki, która sprzyjałaby tworzeniu się klas średnich i demokracji.



Krytyka neoliberalizmu często wywodzi się z historii, polityki, ekonomii i ekonomii politycznej. Realiści często twierdzą, że ponieważ neoliberałowie ignorują władzę, oszukują się co do tego, co zwykle powoduje wojnę i walkę. Przyznają jednak, że neoliberalne twierdzenia i prognozy mogą się sprawdzić w niektórych przypadkach. Konstruktywiści twierdzą, że neoliberałowie ignorują strukturę stojącą za normami, na które się opierają Chiny jako przykład kraju, który może postępować zgodnie z radami handlowymi neoliberałów, nie postępując zgodnie z ich radami ekonomicznymi lub politycznymi, prywatyzując swoje przedsiębiorstwa publiczne lub demokratyzując.


Do wybitnych neoliberałów w IR należą Bill Clinton , Thomas Barnett i Thomas Friedman .

Neoliberalizm gospodarczy

Nie ma czegoś takiego jak dobre lub złe pieniądze. Są tylko pieniądze.
—Charles „Lucky” Luciano, ekonomista

Neoliberalizm odnosi się również do ekonomii `` wolnorynkowej '', choć nie w XIX-wiecznym sensie gospodarki, która była wolna od marnotrawnych `` rent ekonomicznych '', takich jak dosłowne renty za nieruchomości, przywileje monopolistyczne i spekulacje finansowe, ale raczej w nowym i orwellowskim sensie gospodarka, w której bogaci ludzie mają swobodę maksymalizacji rent ekonomicznych, a samo pojęcie renty ekonomicznej jest odrzucane („brak dobrych lub złych pieniędzy”, niezależnie od tego, czy pochodzi z taniego szczepienia dzieci, czy z handlu heroiną itp.). Po upadku bloku sowieckiego nową definicję przyjęli zarówno byli komuniści, jak i byli socjaldemokraci.


Ekonomista Milton Friedman jest postrzegany jako neoliberalny, ale czasami jest też połączony z brutalnością autorytaryzm . Były chilijski dyktator Augusto Pinochet jest przykładem rodzaju potwora, który dosłownie zabiłby dla wolnego rynku. Inni zwolennicy obejmują (lub włączyli) Tony Blair , Bill Clinton i prezydent Kolumbii Alvaro uribe .

Słowo liberalny w neoliberalizmie odnosi się do liberalizacja lub łagodzenie prawa pracy i handlu, mające na celu ograniczenie regulacji, które są postrzegane jako przynoszące skutki odwrotne do zamierzonych. Wcześniej uznano to za dobry pomysł na „terapię szokową” po tym, jak państwo wyszło z gospodarki nakazowej, ale wyniki były mniej niż zachęcające.

Neoliberalizm przedstawia takie decyzje polityczne jak wolny handel i ekonomiczna globalizacja jako nieuniknione siły natury, jak pogoda, a nie dzieło ludzkiego działania. George Monbiot pisze, że „neoliberalizm stał się tak wszechobecny, że rzadko uznajemy go nawet za ideologię. Wydaje się, że akceptujemy tezę, że ta utopijna, tysiącletnia wiara opisuje neutralną siłę; rodzaj prawa biologicznego, jak teoria ewolucji Darwina. Ale filozofia powstała jako świadoma próba przekształcenia ludzkiego życia i zmiany umiejscowienia władzy ”.

Neokoni w przeważającej części odrzucają większość neoliberalnych polityk, ponieważ neokonserwatyzm jest znacznie mniej zależny od ekonomii i dlatego jest zwolennikiem niepiśmiennych ekonomicznie polityk, takich jak cięcie podatków, jednocześnie twierdząc, że nie zmieni to dochodów i odrzuca rządową interwencję w gospodarce.


W Stanach Zjednoczonych

W użyciu w Stany Zjednoczone krajowy Polityka , termin wydaje się być stworzony przez Michaela Kinsleya z tradycji liberał magazyn,Nowa Republika. W swoim pierwotnym znaczeniu neoliberalizm to idea, zgodnie z którą chociaż tradycyjny liberalizm miał wiele wad, rząd może nadal pomagać zwykłym ludziom. Neoliberalizm próbował także pozbyć się polityki ograniczonego zainteresowania, która była postrzegana jako niszcząca partia Demokratyczna , zamiast tego tworząc wizję tego, jak rządzić krajem, która byłaby wewnętrznie spójna i mogłaby konkurować z leseferystycznym modelem kapitalistycznym, którego wielu w partia Republikańska poślubiony.

Najważniejszą wartością w planowaniu neoliberalnym był empiryzm. Wyniki musiały być mierzalne i wymierne, aby mieć pewność, że ideologia nie oślepia decydentów. Ten nacisk na wyniki w stosunku do innych czynników doprowadził do powstania terminu „ technokratyczny 'opisać to podejście.

Pod Bill Clinton administracji wielu neoliberałom dano szansę urzeczywistnienia swoich pomysłów. Oznaczało to skupienie się na edukacji, zrównoważonych budżetach i pomocy dla organizacji non-profit, wraz z restrukturyzacją tych rządowych biurokracji, które działały. Ponadto wielu ekonomistów zostało zaangażowanych ze względu na ich wiedzę techniczną. Odniosło wiele sukcesów, a realne dochody ogółem rosły szybciej niż kiedykolwiek w najnowszej historii, na wszystkich poziomach.

Istnieje jednak pewna krytyka neoliberalizmu. Jednym z najczęstszych, nawet popieranym przez niektórych prominentnych neoliberałów, takich jak Robert Rubin, było to, że zbytnio przejmował się zwiększaniem dochodów, a mniej ogólną równością dochodów; to znaczy, że polityka neoliberalna nierównomiernie zwiększa dochody. Wielu tradycyjnych liberałów obawia się, że rosnąca przepaść między klasą niższą a mega-bogatymi podważa znaną nam demokrację. Odzwierciedla to przepowiednię Jamesa Madisona, „Ojca Konstytucji”, że „Jesteśmy dziś zasadniczo wolni, ale nadejdzie dzień, kiedy nasza Republika będzie niemożliwa. Będzie to niemożliwe, ponieważ bogactwo będzie koncentrować się w rękach nielicznych ”. Następnie mówi, że musimy wtedy polegać na „najlepszych elementach społeczeństwa”, aby dostosować prawo kraju do zmienionych warunków.

Inną poważną krytyką krajowych neoliberałów jest ich poparcie wolny handel . Wiele osób ze wszystkich stron politycznego spektrum (w każdym kraju) martwi się wpływem wolnego handlu na wszystko, od płac po suwerenność.

Instytut Adama Smitha nazwał się neoliberalnym. Wybitni krajowi neoliberałowie w Stanach Zjednoczonych to Michael Kinsley, Michael Bloomberg i Bill Clinton.

Krytyka

Do wybitnych krytyków neoliberalizmu należy językoznawca Noam Chomsky (który często koncentruje się na narzucaniu neoliberalizmu biedniejszym krajom przez MFW i inne w formie `` Konsensusu Waszyngtońskiego ''), filozof Slavoj Zizek , ekolog George Monbiot i lewicowy komentator Paul Mason. Bardziej współcześni krytycy neoliberalizmu obejmują Współczesna teoria monetarna szkoła ekonomiczna, w skład której wchodzą doradca ekonomiczny Berniego Sandersa Stephanie Kelton i Glen Weyl, były Ayn Rand fan, który stara się przejąć najlepsze neoliberalne pomysły i odrzucić najgorsze oraz łączyć pomysły z lewej i prawej strony na radykalnie nowe sposoby.